• Rubrikalar
    • Rubrikalar
    • Xəbər
    • Şərh
    • Tribuna
    • Foto
    • Video
  • Media hüququ
    • Media hüququ
    • Analiz
    • Qanunvericilik
    • Hüquqi yardım
  • Media tənqidi
  • Dünyanın səsi
.

  • Email
  • Facebook
  • RSS
  • Twitter
  • YouTube
  • Rubrikalar
    • Xəbər
    • Şərh
    • Tribuna
    • Foto
    • Video
  • Media hüququ
    • Analiz
    • Qanunvericilik
    • Hüquqi yardım
  • Media tənqidi
  • Dünyanın səsi

Darıxıram, ana

  • 11 İyun 2018
  • comments
  • Səidə Hüseynova
  • Posted in AktualManşetTribunaYazarlar

Mətanət Natiq

Ana, sənin üçün darıxıram. Səsin üçün, o saçlarımı oxşayan əllərin üçün darıxıram. Kaş sənli günlərimə qayıda biləydim.

Bizi çox əziyyətlə böyütdün. Başımıza pərvanə kimi dolandın. Ən əziz tikəni bizə yedirtdin. Hələ də sənin barmaqlarını saçlarımda hiss edirəm. Səhərlər bizi məktəbə yola salmaq üçün səsləməzdən əvvəl çarpayının yanına gələr, barmaqlarınla saçlarıma toxunub tumarlayar və yavaşca: “Dur, məktəbə gecikərsən” deyərdin.

Sən bizim çox savadlı olmağımızı istəyirdin. Məktəbdə valideyn iclasından həmişə razı qayıdırdın. Bizim yaxşı oxumağımızla fəxr edirdin, ana. Yadımdadır, bacım instituta daxil olanda çox sevinmişdin, nəzir də vermişdin. Kaş uğurlarımızı da görəydin. Əminəm ki, gözlərin sevinc yaşlarıyla dolardı. Amma bunların heç biri olmayacaq. Sən bizə acımadan tərk edib getdin. O nakam getmiş balanın yanına. Sən hər gün nakam getmiş balanın qəbrinə gedər, saatlarla o qəbrin yanında oturardın. Elə bil NATİQ təzədən gələcəkdi. Bilirsən, ana, indi də qəbrin ətrafında öz əllərinlə əkdiyin o nərgiz gülləri açır. Həmin nərgiz gülləri indi çoxalıb, sənin də qəbrinin yanında çıxır. Bircə sən yoxsan, ana…

Şəkər xəstəsi ola-ola dərman içmədin, yemək yemədin, öz qəsdinə durdun. Bizim sənə ehtiyacımız olduğu halda elə sakitcə köçüb getdin həyatdan. Hələ zavallı atamı demirəm. Sən dünyanı dəyişəndə atamın bir qırağa çəkilb hönkür-hönkür ağladığını gördüm. Mən elə bilirdim kişilər heç ağlamırlar. Səndən sonra atam qocaldı, beli büküldü, sonra o da köçüb getdi. Sən ona həyat yoldaşı olmaqla bərabər həm də arxa-dayaq idin. Onun dayağı uçmuşdu.

Çox sənsizəm, ana, ürəyimdə o qədər sözüm var ki, sənə. Yadıma bağa köçdüyümüz günlər düşür. Hər axşam bizi məhəllə uşaqlarıyla birlikdə o Ləhəc bağlarının qayalıqlarına aparardın. Qayanın üstündə oturub dənizdə günəşin batmasına baxardıq. O vaxt heç ağlıma gəlməzdi ki, sən bir vaxt yanımda olmayacaqsan. Onda çox xoşbəxt idim. Çünki sən vardın, atam vardı, qardaşlarım vardı. İndi isə ancaq şirin və kədərli xatirələr qalıb sizdən. Şirin və kədərli xatirələr…

Televiziyada Zeynəb Xanlarovanı, Məmmədbağır Bağırzadəni göstərəndə sən düşürsən yadıma. Çünki sən onların ifasını çox sevərdin. Zeynəb Xanlarovaya saatlarla qulaq asardın. Zeyəb xanım indi də oxuyur. Yalnız sən yoxsan, ana…

Qəbrini ziyarət etmək belə məni sakitləşdirmir. Mən qəbristanlıqdan həmişə qorxardım. Ən sevdiklərimi itirəndən sonra öyrəndim qəbristanlıqdan qorxmamağı.

Eh, bir də o illərə dönə bilsəm…

Müəllifin başqa yazıları:

Ümidlə yolçuluq

Səssizlik

Vətənim

Atılmış

Göz yaşı və biganəlik

Örnək adamlar

Bayram namazının vaxtı

  • 11 İyun 2018
  • comments

Antikorrupsiya Məhkəməsi: qanun imzalandı

  • 11 İyun 2018
  • comments

About author

Səidə Hüseynova

Son materiallar

comments
ManşetTribunaYazarlar

Məhkəmədə deyə bilmirsən…

GLOBALS:0
comments
ManşetTribunaYazarlar

Keçmişi indiyə çağırmaq

GLOBALS:0
comments
TribunaYazarlar

Yenə “məhkəmə tribunasında”

GLOBALS:0
comments
ManşetTribunaYazarlar

Ağa Laçınlı: sözün ağası

GLOBALS:0

Tags

  • Cəmiyyət
  • Ədəbiyyat
  • Gender
  • Nəsr
  • Yazarlar

Rəylər

Do not miss

comments
ManşetTribunaYazarlar

Məhkəmədə deyə bilmirsən…

Son materiallar

comments
ManşetTribunaYazarlar

Məhkəmədə deyə bilmirsən…

GLOBALS:0
comments
ManşetTribunaYazarlar

Keçmişi indiyə çağırmaq

GLOBALS:0
comments
TribunaYazarlar

Yenə “məhkəmə tribunasında”

GLOBALS:0
Copyright © 2020
  • Saytın xəritəsi
  • Əlaqə
  • Müəllif hüquqları
  • Haqqımızda